
خداوندگارا !
فرد دیگری افتخاری را نصیب خود گردانیده که می پنداشتم از آن من است ، گوارایش باد .
خداوندگارا !
فرد دیگری از پاداشی بهره می جوید که من امید آن را برای خود داشتم باز هم گوارایش باد .
یاری ام ده تا بدانم ، در این جهان زمینه برای نامی شدن و احساس افتخار کردن فراوان است ، به حدّ کفایت پول وجود دارد و به حدّ کفایت شادی و سعادت .
و اگر این بار آن افتخار و شادی و سعادت نصیب من نشده است ، فرصت ها و زمان های دیگری نیز وجود دارد .
این بار چه بسا آماده نبوده ام . بار دیگر خواهم بود . یا شاید هم بار دیگر بعد از بار آینده .
مرا از خشم خالی و پاک گردان ، مرا از بدخواهی و بدسرشتی پاک گردان . نومیدی مرا آرام گردان . مرا اجازت نده که راه پیشرفت خود را با یک چنین عواطفی سد کنم .
در عوض به من بیاموز تا خیر بخواهم برای آن که مرا در این مسابقه ناکام گذارده است با این خیرخواهی به خود قوت و شوکت بخشیده ام . با این خیرخواهی به منبع جدیدی از نیرو دست یافته ام ، از سرچشمه شجاعت و نیک اندیشی سیراب شده ام .
با آرامش و شادی از میدان شکست برخواهم خاست . و با کوله باری از تجربه و رویش روحی و بالیدن اندیشه و روان گام به پیش می گذارم .
و وقتی برای دیگران برکت و نعمت طلب می کنم ، خود به برکت و نعمت می رسم .
سپاس ترا برای این آگاهی و بینش !
